Serdar Yıldırım’ın Hayat Hikayesi

Serdar Yıldırım 1959’da İnegöl’de doğdu. İlk, orta ve lise birinci sınıfı orada okudu. Lise birinci sınıftayken okulun düzenlediği şiir yarışmasına katıldı; ilk ona giremedi ama edebiyatla ilişkisi o yarışmayla başladı. Şiir yazmayı sürdürdü, başka yazarların şiirlerini inceledi, kelime dağarcığını genişletmek için sözlük ve imla kılavuzu okudu. 1975’te aile Bursa’ya taşındı; lise son sınıfı Bursa Atatürk Lisesi’nde bitirdi.

Üniversite Yerine Askerlik, Sonra Tezgâh

Liseden sonra İstanbul’da mühendislik-mimarlık fakültesini kazandı. Ancak 1978’de ailesi “evden gidersen para göndermeyiz” dedi ve okula gidemedi. 1980 Eylül’ünde askere gitti.

Askerlik dönüşü Bursa’ya yerleşti. Demirtaş yolundaki Yeyma Çiftliği’nde el arabasıyla kütük taşıdı. Bir yıldan fazla iş aradıktan sonra 1982 Mart’ında kendi kırtasiye dükkânını açtı. Bu dükkân, hayatının sonraki yirmi beş yılını belirleyecekti.

Dört Kitap ve Bir Cümle

Dükkânı açtıktan bir yıl sonra Dünya Dağıtım’a mal almaya gitti. Üst katta kırtasiye malzemesi vardı; alt kattaki kitap bölümüne indiğinde hangi kitapların satacağına karar veremedi. O sırada dağıtımın ortaklarından biri masasından seslendi ve raftan dört kitap seçip verdi:

• Kerim Korcan — Linç (roman)
• Hasan Kıyafet — Başlayan Kavga (roman)
• Hasan Kıyafet — Radar (hikâye)
• Nusret Ertürk — Köydeki Keklikler (hikâye)

Kitapları parasız verirken şunu söyledi: “Bunlarda yazılanları iyi oku, öğren. Hem sana hem başkalarına çok faydası olacak.” Yıldırım Linç‘i dokuz kez, diğer üç kitabı dörder kez okudu. Kendi anlatımına göre edebiyata yönelmesinde bu dört kitabın payı büyük.

Yazmaya Başlaması: 1984-1988

İlk hikâyesi Simitçi Çocuk‘u 1984’te yazdı; kendi çocukluğunu anlattığı bir metindi. Sonraki dört yıl yalnızca şiir yazdı. Hikâye yazmak istiyordu ama olmuyordu: kâğıt önünde, kalem elinde bir iki saat beklediği, hiçbir şey yazamadığı dönemler oldu.

Kırılma 1988’de geldi. O yıl ağustosta Korkak Tavşan‘ı yazdı. Ardından Ot Yiyen Kaplan, Zavallı Çoban ve Keloğlan ile Nasreddin Hoca geldi. Çocuk edebiyatı artık onun asıl alanıydı.

Yayınevleri Kapıyı Açmadı

1994, 1995 ve 1996’da üç kez İstanbul’a gitti. Yayınevleriyle görüştü. Hikâyelerini okuyanlar beğendiğini söyledi ama basım gerçekleşmedi. Bu üç yıl, kitap olarak yayımlanmayı bekleyen bir dosyanın hikâyesi olarak kaldı.

Radyo Yılları ve Aile

1997’de Ayla ile evlendi. İki yıl sonra oğlu Serkan doğdu. Aynı dönemde Radyo Pres’te bir buçuk yıl, Radyo Söz’de dört ay çalıştı. Mini Mini Büyüklere adlı çocuk programını hazırlayıp sundu; Söz Gazetesi için çocuk sayfası hazırladı. Programı cumartesi ve pazar sabahları 09.00-11.00 arasında yayınlandı.

Radyo Söz’de ücret istemedi. Radyo sahibi Şükrü Bey önce şaşırdı: “Nasıl para istemez? Böyle insanlar kaldı mı dünyada?” Ertesi gün onunla tanıştı ve “Cumartesi sabahı gel, başla” dedi. Yıldırım bu karşılığı “Ne yapayım, ben böyleyim” diye açıklıyor.

İnternet ve Yeni Okuyucular

14 Haziran 2006’da internete adım attı. O günden sonra hikâyeleri, masalları ve şiirleri kâğıt yerine ekranda okunmaya başladı. Yayınevlerinin basmadığı metinler, sanal ortamda okuyucuya ulaştı.

Kırtasiye Tezgâhı ve Çocuklar

Yirmi beş yıl kırtasiyecilik yaptı. Tezgâhın arkasında hep çocuklarla birlikteydi. Onları “baş tacı” olarak gördüğünü, onların da kendisini aynı yere koyduğunu söylüyor. Yazdığı hikâyelerin ve masalların çoğu bu tezgâhta tanıdığı çocuklar için: iyiliği anlatan, macera içeren metinler.

Spor hayatının ayrılmaz parçası. Haftada bir iki kez altı kilometre koşuyor, ağırlık çalışıyor, her gün düzenli jimnastik yapıyor. Kilo sorunu olmadığını söylüyor ve okuyucuya spora başlamayı öneriyor.

Öne Çıkan Metinleri

Yıldırım’ın yazdıklarını üç döneme ayırmak mümkün: 1984-1988 arası arayış, 1988 sonrası çocuk edebiyatı ve 2006 sonrası internet dönemi.

Bu metinlerin tamamı 1988’de yazıldı; yani hikâye yazamadığı dört yılın ardından gelen tek bir verimli yıl. Yıldırım’ın kendi anlatımında bu yıl, “kâğıt önünde saatlerce beklediğim dönemin” kapanışı olarak geçiyor.

Sık Sorulan Sorular

Serdar Yıldırım kimdir?

1959 İnegöl doğumlu yazar. Çocuk hikâyeleri, masallar ve şiirler yazdı; yirmi beş yıl kırtasiyecilik yaptı, radyo programları hazırladı. İlk hikâyesi 1984’te yazdığı “Simitçi Çocuk”.

Hangi türde yazıyor?

Ağırlıklı olarak çocuk edebiyatı: hikâye ve masal. Ayrıca şiir yazıyor. Keloğlan ile Nasreddin Hoca, Korkak Tavşan, Ot Yiyen Kaplan, Zavallı Çoban öne çıkan metinleri.

Kitapları yayımlandı mı?

1994-1996 arasında üç kez yayınevleriyle görüştü, metinleri beğenildi ancak basım gerçekleşmedi. 2006’dan sonra yazılarını internet üzerinden okuyucuya ulaştırdı.

Bu sayfada indirilecek bir dosya var mı?

Hayır. Bu sayfa bir biyografi yazısı; ekinde dosya bulunmuyor.