İndir

İbrahim Sevindik Kimdir? Şiirleri ve Sözleri

2 Temmuz 2026 Fizik Konu Anlatımları

Munzur Çayı’ndan Kaz Dağları’na, köy sofralarından Atatürk sevgisine uzanan içten şiirleriyle tanınan İbrahim Sevindik; memleket, doğa, köy hayatı ve Cumhuriyet değerleri etrafında kurduğu sade diliyle dikkat çeken bir şairdir. Bu yazıda Sevindik’in kısa biyografisini, “Türkçe Yemek Duası” adlı şiirini ve doğa duyarlılığıyla öne çıkan “Ey Madenci” sözünü bir arada bulabilirsiniz.

İbrahim Sevindik – Kısa Biyografi

Dolaşımdaki biyografik bilgilere göre İbrahim Sevindik, 1972 yılında Erzincan’ın Kemah ilçesinde doğdu. Dersim kökenli Gülabiuşağı ailesiyle ilişkilendirilen Sevindik’in, halk anlatılarında “Aziz Ağa” olarak anılan isimle aile bağı bulunduğu aktarılır. Çocukluk yıllarının ardından ailesiyle Almanya’ya göç ettiği, Köln’de devam ettiği eğitimini yarıda bıraktığı ve köklerini araştırırken şiire yöneldiği belirtilir.

Bugün Kaz Dağları’na komşu Altınoluk’ta yaşadığı aktarılan şairin şiirlerinde iki coğrafya sıkça öne çıkar: Munzur ve Kaz Dağları. Munzur, onun kökleriyle; Kaz Dağları ise yaşadığı çevreyle kurduğu bağın şiirsel karşılığı olarak okunabilir.

Sevindik’in şiirlerinde memleket ve köy özlemi, Atatürk’e duyulan saygı, doğaya karşı korumacı bir tutum, Munzur Çayı ve Kaz Dağları sevgisi belirgin biçimde görülür. “Benim Köyüm”, “Munzur Dağlarında”, “Aziz’im Kemal’im” ve “Atatürk Sevgisi” gibi eser başlıkları da bu duygu dünyasını destekler.

Kaynak notu: Bu biyografi, resmî bir öz geçmiş metnine değil; şiir platformları, edebiyat siteleri ve internet ortamında dolaşan biyografik anlatılara dayanmaktadır. Bu nedenle kesin biyografi olarak değil, eldeki kaynaklarda ortaklaşan bilgilerden oluşan kısa bir tanıtım olarak değerlendirilmelidir. Yazarın biyografisini kendi anlatımı ile bize ulaştırmasını bekliyoruz..

En Çok Paylaşılan Sözü: “Ey Madenci”

İbrahim Sevindik adıyla paylaşılan en dikkat çekici kısa metinlerden biri “Ey Madenci” sözüdür. Bu metin, Munzur ve Kaz Dağları üzerinden doğaya yönelen müdahalelere karşı sert ve doğrudan bir uyarı niteliği taşır.

Ey Madenci

Ey Madenci
Doğayla Uğraşma
Munzur Dağlarını Anla
Kaz Dağlarından Defol

Yeşil Bir Dünya İçin
Munzur Çayı Hep Özgür Aksın
Kaz Dağlarındaki Çiçekler Hiç Solmasın

İbrahim Sevindik

Türkçe Yemek Duası

İbrahim Sevindik’in “Türkçe Yemek Duası” adlı şiiri, geleneksel sofra duası biçimini çağrıştırırken vatan sevgisini, doğaya duyulan saygıyı, Atatürk’e bağlılığı ve insani iyi dilekleri aynı metinde birleştirir. Şiirde Munzur Çayı, Kaz Dağları, köy hayatı ve yeşil doğa imgeleri öne çıkar. Son dizelerde ise şiir, genel bir dua havasından çıkarak belirli bir sofraya ve kişisel bir hatıraya bağlanır.

TÜRKÇE YEMEK DUASI

Tanrımıza hamdolsun.

Milletimiz var olsun.

Atatürk’ün yaktığı o büyük ışık tüm ülkemizi aydınlatsın.

Herkes yeşil doğayı korusun.

Ormanları yakanların Allah belasını versin.

Hiç kimse köyünü unutmasın.

Herkes evinin önüne bir tane ağaç diksin.

Türkiye’nin dağları tekrar yeşermeye başlasın.

Munzur Çayı her zaman özgür aksın.

Kaz Dağları’ndaki çiçekler hiç solmasın.

Evimizin her tarafı bağ bahçe olsun.

Eğer cennet denen bir yer varsa Allah bizi ya Atatürk’e ya da Edison’a komşu yapsın.

Yüce Tanrı’yla aramıza hiç kimse girmesin.

Dünyada herkes kardeşçe yaşasın.

Allah Halil amcaya rahmet eylesin.

Halil amcanın yemeği hepinize afiyet olsun.

İbrahim Sevindik

İki Metni Bir Arada Okumak

“Türkçe Yemek Duası” ile “Ey Madenci” ilk bakışta farklı tonlara sahiptir. İlk metinde dua, şükran ve iyi dilek dili öne çıkar. İkinci metinde ise doğrudan, sert ve sloganı andıran bir uyarı vardır. Buna rağmen iki metni birbirine bağlayan güçlü bir ortak damar bulunur: Munzur Çayı ve Kaz Dağları.

Sevindik’in şiirsel dünyasında Munzur, kökleri ve memleket duygusunu; Kaz Dağları ise yaşadığı çevreye duyduğu bağlılığı temsil eder. Bu iki coğrafya, onun şiirlerinde sadece birer yer adı değil, korunması gereken bir hafıza ve doğa sembolü olarak görünür.

Her iki metinde de dilek ve buyruk kipleri dikkat çeker: “olsun”, “aksın”, “solmasın”, “korusun”, “defol”. Bu kullanım, Sevindik’in şiirlerinde sözü pasif bir anlatım olmaktan çıkarıp çağrıya dönüştürür. Kimi zaman Tanrı’ya, kimi zaman topluma, kimi zaman da doğaya zarar verdiği düşünülen kişilere seslenir.

Sonuç

İbrahim Sevindik’in şiirlerinde sade, doğrudan ve içten bir söyleyiş vardır. Onun metinlerinde köy, memleket, Atatürk, Munzur Çayı, Kaz Dağları ve yeşil doğa birbirinden kopuk başlıklar değildir; aynı duygu haritasının parçalarıdır. “Türkçe Yemek Duası” bu haritanın yumuşak, dua tonundaki yüzünü; “Ey Madenci” ise daha sert ve uyarıcı yüzünü gösterir.