Munzur Özgürce Aksın Şiiri – Nafiz Yılmaz’dan Munzur’a Doğa Çağrısı

Munzur, yalnızca bir akarsu değil; Dersim coğrafyasının hafızasını, doğanın direncini ve insanın yaşadığı yere duyduğu bağlılığı temsil eden güçlü bir semboldür. Nafiz Yılmaz’ın “Munzur Özgürce Aksın” başlıklı şiiri de bu sembol etrafında şekillenen içten ve sert bir doğa çağrısı olarak öne çıkıyor.

Şair, Munzur’un önüne setler çekilmesine, doğanın betonla ve müdahalelerle kuşatılmasına karşı güçlü bir itiraz yükseltiyor. Metinde Munzur; karlı dağları, yeşil ormanları, kır çiçekleri, billur suyu ve Dersim’in kültürel hafızasıyla birlikte anlatılıyor. Bu yönüyle şiir, yalnızca çevre duyarlılığı taşıyan bir metin değil; aynı zamanda doğaya, memlekete ve gelecek kuşaklara karşı sorumluluk duygusunu da dile getiriyor.

Yazarın bu şiiri, doğanın kendi sesiyle var olmasını isteyen bir çağrı niteliği taşıyor. Şiirde tekrar eden “Munzur özgürce aksın” ifadesi, hem şiirin ana duygusunu hem de yazarın temel mesajını güçlü biçimde özetliyor.

MUNZUR ÖZGÜRCE AKSIN

Bırakın zalimler çekin elinizi ayağınızı kanlı pençenizi
Asırlarca yaşamış hürce meydan okumuş geçmiş e zaman a
Bereketler saçmış bütün insanlığa kurda kuş a bütün hayvanlara
Uygarlıklarla yatmış uygarlıklarla kalkmış uygarlıklar barındırmış
Bir canı inciltmemiş küstürmemiş bir cana bir canlıya kıymamış
Önüne setler çekerek betonlar dökerek yıldıramazsınız durduramazsınız
Bırakın sevdasına koşsun çağlasın MUNZUR ÖZGÜRCE AKSIN

Katledemezsiniz doğanın güzelliğini DERSİMİN sevgisini ANADOLUNUN İNCİSİNİ
Karlı dağları şahit olur çeker acısını isyanını hıçkırarak yasını
siz bilirmisiniz böyle bir eşsiz emsalin kıymetini değerini mirasını
Tanrı lânetler yağdırsın sizlere dokundukça MUNZUR A bulursunuz belanızı
Dokunmayın yaralamayın Çağlasın MUNZUR ÖZGÜRCE AKSIN

Yemyeşil ormanlarında serin eser ılgıt ılgıt fısıldaşarak rüzgârlarıyla
Renk çümbüşüne dalmış kır çiçekleriyle yedi verenleriyle gelincikleriyle
Ruh a bin neşe saçar aşık eder hayran bırakır mest eder sevenleri
Çağlayan gür sesi ile ırmağının billur zümrüt e karışık parıltısı
Göz kamaştırır düştükçe suyuna altın sarısı güneşin ışıkları
Saklamaz bu eşsiz doğa gizlemez onda o gizemli masum bakışlarını
Yüreğimizin derinliklerinde çağlasın MUNZUR ÖZGÜRCE AKSIN

Bu bereketli eşsiz kutsal topraklar işkence çekmesin üzülmesin
Çocukların geleceği helal mirası kararmasın yok olmasın sönmesin
Bu acıya katliama dönmesin dilerizki DERSİM kötü günleri görmesin
Vazgeçin bu inattan kurtulamazsınız bin yıl geçsede vebalden günahtan
Ahını bedduasını alırsınız cehennem ateşinden beter yanarsınız
seyri sefa ile hoş bir sada ile çağlasın MUNZUR ÖZGÜRCE AKSIN

Eşi benzeri bulunmaz gezsenizde cismi cihanı fahri alemi dünyaları
Bıçak vurulmaz MUNZUR’A k*hpe bir çirkinliktir bu insanlığın ayıbı
Telâfisi mümkün olmaz bir daha getiremezsiniz bu değeri kayıbı
Vazgeçin bu iğrenç düşüncelerinizden bu hain pis emellerinizden
Yoksa yerle bir sarsılır talan olursunuz çökersiniz temelinizden
El vurmayın yara açmayın her şey yerli yerinde öylece sessizce kalsın
Keyfini çıkarın asaletini seyredin çağlasın MUNZUR ÖZGÜRCE AKSIN

NAFİZ YILMAZ

Şiir, dili zaman zaman sertleşen ama temelinde doğayı koruma hassasiyeti taşıyan bir şiirdir. Nafiz Yılmaz, Munzur’u yalnızca bir nehir olarak değil; geçmişten bugüne uzanan bir hafıza, yaşam kaynağı ve gelecek kuşaklara bırakılması gereken ortak miras olarak ele alıyor. Bu nedenle şiirin ana mesajı açık: Munzur kendi sesiyle, kendi yatağında ve özgürce akmaya devam etmelidir.

Bu şiir, okurumuz Nafiz Yılmaz tarafından sitemize gönderilmiştir. “Munzur Özgürce Aksın” başlıklı metin; Munzur’un doğal akışına, Dersim coğrafyasının hafızasına ve doğanın korunmasına dair güçlü bir duyarlılık taşımaktadır.

Şiir, yazarının duygu ve düşünce dünyasını yansıtan bir okur katkısı olarak yayımlanmaktadır. Metinde yalnızca okunabilirliği artırmak amacıyla yazım, noktalama ve biçim açısından küçük düzenlemeler yapılabilir. Şiirde yer alan görüş ve ifadeler yazarına aittir.
Yazarın diğer bir şiiri: Atatürk’ü Sevmek – ŞİİRİ – NAFİZ YILMAZ