Genel Bilgiler

Yüzölçümü : 847 km²

Nüfus : 168.593 (2000)
İl Trafik No : 77
Yalova, Türkiye’nin kuzeybatısında, Marmara Bölgesi’nin güneydoğu kesiminde yer almaktadır. İlin kuzeyinde ve batısında Marmara Denizi, doğusunda Kocaeli, güneyinde Bursa (Orhangazi-Gemlik) ve Gemlik Körfezi yer almaktadır. Yalova, 39–40 Kuzey enlemi, 29–61 Doğu boylamları arasında yer almaktadır. Denizden yüksekliği 2 Metre, en yüksek noktası 926 metredir. 847 km2’lik alanı ile ülke yüzölçümünün % 0.11’lik bölümünü kaplamaktadır. Yalova doğu kıyılarındaki düzlükler dışında, dağlık bir bir araziye sahiptir. Bölgenin güneyi; batıdan doğuya doğru İzmit - Sapanca arasında Kocaeli sıradağları ile birleşen Samanlı Dağları’yla kaplanmış durumdadır. Birçok tepelerin bulunduğu bu dağlık arazide en yüksek tepe (926 m.) Beşpınar tepesidir.




Yalova ilinin kuzeyinden güneybatısına kadar olan sınırları Marmara Denizi ile çevrilmiştir. Kıyılar girintili çıkıntılı bir özellik göstermez. İlin bitki örtüsünü makiler ve ormanlar oluşturmaktadır. Samanlı dağlarının kuzey ve güneyinde vadi içlerinde bulunan makiler, bu kütlenin etekleri boyunca kesintili şeritler ve parçalar halinde bulunurlar.

Yalova’nın güneyindeki dik yamaçlar tümüyle gür bir orman örtüsü ile kaplıdır. Ormanlar ilin yaklaşık % 5‘ini kaplar. Ormanlık alanlarda genellikle kayın, meşe, gürgen, kızılcık, kestane ve ıhlamur ağaçları görülür.
Marmara Bölgesi’nin doğusunda yer alan Yalova ilinin iklimi, Makro - klima tipi olarak; Akdeniz ve Karadeniz iklimleri arasında bir geçiş niteliği taşır. Yalova iklimi, kimi dönemlerde karasal iklim özelliklerini yansıtmaktadır. Yalova bölgesinde kuzeyden ve güneyden gelenler, sakin nitelikli olmak üzere başlıca üç tür hava akımı egemendir. İlde yazlar sıcak ve kurak, kışlar ılık ve bol yağışlıdır.
İl bugünkü idari bölünüşe göre merkez ilçeyle birlikte 6 ilçeden oluşmaktadır.

İlçeler;

Merkez ilçe
Altınova
Armutlu
Çınarcık
Çiftlikköy
Termal’dir
Yalova’da merkez ve 5 ilçe belediyesi ile birlikte toplam 15 belediye bulunmaktadır.

Beldeler;

Merkez ilçede 1 (Kadıköy)
Altınova’da 3 (Kaytazdere, Subaşı ve Tavşanlı)
Çınarcık’ta 4 (Koruköy, Esenköy, Teşvikiye ve Kocadere)
Çiftlikköy’de 1 (Taşköprü) belde bulunmaktadır

Yalova’nın, ilçeleri, beldeleri ve köyleri ile birlikte toplum nüfusu 1997 Genel Nüfus Tespitine göre 162.190’dır. 2000 yılı nüfus sayımına göre ise 168.593 olduğu tespit edilmiştir.

Yerleşim biriminin kuzeyinde İstanbul İli bulunmakta olup, bu sınır 24 mil uzunluğunda Marmara Denizi’dir. Güneyinde Bursa ili Orhangazi ilçesi, batısında Bursa ili Gemlik ilçesi, doğusunda Kocaeli ili Karamürsel ilçesi yer almaktadır. Yalova İli’nin merkez ilçe dahil olmak üzere 6 ilçesi, 9 Beldesi ve 43 köyü bulunmaktadır.
Yalova İlinin nüfus artış hızı 1990–1997 yılları arasında yaklaşık 2 kat artış göstermiş olup, bu tarihler arasında 113.417 olan genel nüfus 7 yıllık bir sürede 163.916 kişiye yükselmiştir. Bu artışa en önemli neden İlin 1995 yılında ilçe statüsünden İl statüsüne geçmiş olmasıdır. Nüfus artış hızı 17 Ağustos 1999 tarihinde meydana gelen deprem ile birlikte durma noktasına gelmiş, depremin hemen sonrasında bir miktar azalma olmuşsa da 2000 yılında ilin iskân sorununa sağlanan geçici çözümler ile nüfusta yeniden artış trendi gözlenmiştir. Ancak bu artış miktarı deprem öncesi oranlarının çok gerisinde kalmıştır. Yalova nüfusu cinsiyet bakımından incelendiğinde; şehir merkezinde kadın nüfusun erkek nüfustan fazla olduğu, ancak köylerde dengenin erkek nüfus lehinde değiştiği ve toplam erkek nüfusun toplam kadın nüfustan fazla olduğu görülmektedir.
Nüfusun yaş oranında incelendiğinde ise, nüfusun % 50’den fazlasının 10–39 yaş arasında yer aldığı görülmektedir.

DİE Kentsel Nüfus Artış Hızı Endeksi ve Nüfus Artış Hızı Endeksine göre yapılan değerlendirmede; 2005 yılında Yalova İl Nüfusunun 190.826 olduğu; 2020 yılında da 279.430 olması öngörülüyor. Nüfus hareketleri açısından bakıldığında ise; 2000 yılında nüfusun % 41 köylerde, % 59’u ise şehirde yaşmakta iken; 2005 yılında nüfusun % 39’u köylerde,% 61’i şehirde yaşamakta; 2020 yılında ise nüfusun % 34’ü köylerde,% 66’sının ise şehirde yaşaması öngörülüyor.
Marmara Bölgesi’nin doğusunda yer alan Yalova’nın iklimi, makro - klima olarak, Akdeniz ve Karadeniz iklimleri arasında bir geçiş niteliği taşır. Bağımsız bir iklim tipinin kalıpları içerisinde değerlendirilmesi imkânsızdır. Yalova iklimi bazı dönemlerde karasal iklim özelliklerini yansıtmaktadır. Yalova bölgesinde kuzeyden ve güneyden gelenlerle, sakin nitelikte olmak üzere üç tür hava akımı egemendir. Bunların dışında doğu ve batı rüzgârlarına bağlı hava tipleri de bulunmasına karşın, söz konusu yönlerden gelen kütleler, ilçe iklimini etkileyecek kadar önemli değildir.İlde yazlar sıcak ve kurak, kışlar ılık ve bol yağışlıdır. Yalova’da yıllık ortalama sıcaklık 14,3 Co’dir. İlde deniz suyu sıcaklığı; en yüksek Ağustos ayında 22,9 Co, en düşük ise Şubat ayında 7,4 Co olmaktadır.

Mart ayı yağış miktarı 742,6 kg/m2’dir. Yıllık yağış ortalama çevre illerden İstanbul’da 673,4 kg/m2, Bursa’da 729,28 kg/m2 ve Kocaeli’nde 784,6 kg/m2’dir. En yağışlı geçen aylar; Aralık ve Ocak aylarıdır.

En az yağışsız olarak geçen ay ise Temmuz ayıdır. Uzun dönem meteorolojik verilere göre, yağışlı gün sayısı 135’tir. Yalova’da ortalama rüzgar hızı 1.82 m/sn. olup, hızlı esen rüzgar ise kuzeybatıdır.

Yalova ilinin ekonomisi sanayi ve tarıma dayalıdır. Üçüncü gelir kaynağı olan turizm iç turizm ağırlıklıdır. Turizm faaliyetleri nisan ve eylül aylarında yoğunlaşmaktadır. İlin yaklaşık tarım alanı 25.000 hektardır. Bu alanın yaklaşık % 70’inde tarla bitkileri, % 28’inde bağ-bahçe bitkileri ve % 2’sinde ise süs bitkileri tarımı yapılmaktadır. Seracılık ve süs bitkileri üretimi, kapsadığı alan bakımından en küçük paya sahip olmasına rağmen, tarımsal üretimde sağladığı ekonomik girdi bakımından en yüksek paya sahiptir. Türkiye’deki kesme çiçek üretiminin yaklaşık %20’lik bölümü Yalova tarafından gerçekleştirilmektedir. (Kadıköy, Koruköy, Akköy, Hacımehmet, Samanlı, Laledere, Safran, Elmalık, Taşköprü, Çiftlikköy). İl’de tütün, pamuk v.b. endüstriyel tarım ürünleri yetiştirilmemektedir. Bununla birlikte çeşitli tarım ürünleri (buğday, arpa, yulaf, ayçiçeği) ve çeşitli tarla sebzeleri (marul, ıspanak, fasulye, bamya, domates, soğan) üretilmektedir

Meyvecilik de yaygın faaliyetler arasındadır. (armut, elma, erik, kiraz, şeftali, kestane, çilek, dut, üzüm, kivi.





Günümüzde organik üretime ihtiyaç duyulduğu ve Ülkenin genel kalkınma planları arasında yer alması, Tarım Bakanlığının konuya oldukça önem vermesi ve tarımda AB standartlarının yakalanması açısından; Armutlu İlçesi Mecidiye, Hayriye ve Selimiye köylerini kapsayacak olan Organik Tarım Projesi uygulamaya konulmuş, bölgede kimyasal kirleticilerin bulunmaması, tarımsal üretimin az ve bölgenin sahip olduğu doğal şartlarda yapılması, İstanbul’a yakın olması ile üretilen ürünlerin pazarlanması ve günübirlik gezilere uygun olması dolayısıyla seçilmiştir.

Tarımsal üretimin kısıtlı olarak yapıldığı, geçimlerinin ormana doyalı olan bu üç köyde Organik Tarım isabetli bir alternatif yetiştiricilik olacaktır. Mevcut tarım arazisinin ancak % 35-40’ında yem bitkisi tarımı yapılmakta kalan arazi ya işlenmemekte ya da nadasa bırakılmaktadır. Dağınık olarak elma ve kiraz ağaçları bulunmakta olup ekonomik anlamda bir meyve üretimi bulunmamaktadır.

Kapalı bir döngünün oluşturulacağı sistemde hayvansal ve bitkisel üretimin bir arada yapılması zorunluluğu vardır. Yapılacak faaliyetler olarak meyvecilik, sebzecilik, hayvancılık (büyükbaş ve küçükbaş), arıcılık, doğadan toplama ıtri bitki üretimi, zeytinyağı üretimi ile hayvansal ve bitkisel ürünlerin köy şartlarında mamul hale getirilmesi (kurutma, paketleme, mayalama, pişirme vs.) konuları çalışılacaktır.
Bu da bölge halkının ekonomik kalkınmasında etkili olacaktır.